Kot domowy – Felis silvestris catus - ssak z rzędu drapieżnych z rodziny kotowatych, udomowiony ok. 4000 p.n.e.

Kot domowy ma okrągłą głowę, duże oczy przystosowane do widzenia w ciemnościach, spiczaste uszy. Ma znakomity słuch i wzrok, węch dość słaby. Posiada wibrysy, popularnie zwane wąsami, które pełnią rolę narządów dotyku i m.in. pomagają orientować się w kompletnych ciemnościach. Ma niezwykle silne pazury, które umożliwiają mu wspinanie się po drzewach, jednak w czasie zabaw potrafi je schować.

Średni czas życia kota to ok. 15-20 lat, choć zdarzają się przypadki że koty żyją dłużej. Ciąża u kotów trwa 60 dni i w czasie jednego miotu rodzi się zwykle 3-5 kociąt. U młodych kotek podczas pierwszej ciąży zdaża się, że pierwsze kocięta są przez nie zjadane. Dotyczy to głównie przypadków gdy kotka jest bardzo młoda a urodzony kotek np. martwy. Sam poród trwa ok. 1-2 godzin, w zależności od liczebności miotu. Kocięta rodzą się w odstępach kilku minut w czasie których kotka ma czas na wymycie kociaka i przygotowanie się do następnego porodu.

Młode kocięta są całkowicie uzależnione od matki, która je karmi i myje. Nie widzą, nie słyszą, najwcześniej wykształca się u nich zmysł węchu. To dzięki niemu wiedzą jak trafić do pokarmu. Między pierwszym a drugim tygodniem otwierają oczy, choć jeszcze nie widzą. Wzrok wykształca się w 3-4 tygodniu. Mimo, iż już widzą często nie chcą odejść od matki i nauczyć się samodzielnie jeść. Gdy mają ok. półtora miesiąca kotka coraz rzadziej się nimi zajmuje, rzadziej z nimi siedzi i je karmi. Wtedy koty należy nauczyć pić, potem jeść. Wszystko zaczyna je ciekawić, nawet kawałek papierku. Mają niespożytą energie na zabawę i często przysiadają w miejscu na chwilowy odpoczynek.